wist toen meer wat er zou gebeuren. We waren bang dat de container zou barsten of het decor compleet zou wegspoelen. Die laatste take, met de openspattende luiken, heb ik uiteindelijk gebruikt. En toen was het uiteraard nog weer een hele klus om de glijbanen (zichtbaar door de ramen) elektronisch weg te poetsen.

 

Het perspectivische decor / Rick de Leeuw krimpt

 


Hoe heb je Rick de Leeuw zo klein gekregen?

Nou, we hadden twee decors die ogenschijnlijk hetzelfde waren. Eén decor had normale afmetingen en het andere afgebeelde decor had heel vreemde afmetingen. Dat was namelijk aan de linkerkant 2½ meter en aan de rechterkant 7 meter hoog. Die linkerwand was vlak bij de camera gebouwd, maar die 7-meterwand ... die met deur en telefoontafeltje ... stond dus juist heel ver van de camera af, zodat die wand vanzelf kleiner werd. En wel precies zoveel kleiner dat hij net zo hoog leek als de linkerwand! Om dit effect te kunnen creëren, diende de vloer zeer scheef te lopen (anders moest je de wanden onder een hoek bouwen). Daarbij was niets haaks: de tafel, het bed, de ruitjesvloer, de ramen: alles was vreemd trapeziumvormig, zodat je ogenblikkelijk misselijk werd als je in het decor rondwandelde.

De eerste en de derde keer dat Rick ontwaakt spelen zich in het normale decor af. Enkel de tweede keer speelt in het zwaar vervormde decor. Wanneer Rick daar naar rechts wandelt, krimpt hij dus, tot je verbazing. Wanneer hij daarna, na weer ontwaakt te zijn, voor de tweede keer naar rechts wandelt, krimpt hij, tot je verbazing, juist niet. En dan zit iedereen juist goed op te letten: toch eens even kijken wat er nou precies gebeurt...



Op de foto’s zijn de rare hoeken goed te zien: dit zijn dus geen groothoekfoto’s, maar een exacte weergave, zonder vertekening. Hier kun je goed zien hoe schuin de vloer was.

 

 

 

 

 



Deze bouwtekening van de achterwand is niet in perspectief getekend maar gewoon plat; zoals je het nu ziet, zo is het gebouwd. Het was extreem raar bouwen voor de decorploeg. Ze hadden steeds het gevoel dat het nergens op sloeg wat ze deden, tot alles bij elkaar kwam en je vanuit precies één standpunt kon zien dat het klopte.

Het tafeltje met de telefoon was zo groot dat het niet in een bestelbusje paste en je kon er ook gemakkelijk met elf mensen onder staan. En de lamp om het zonlicht door het rechterraam te creëren was (en is) bij mijn weten de grootste filmlamp die er in Nederland te huur is: 25.000 watt.



Tot mijn schrik bleek dat, hoewel we zeer ver van het enorme decor af stonden (zo’n acht meter), het standpunt van de camera zéér nauw luisterde. Slechts een paar millimeter naar links of rechts of naar boven of beneden en niets klopte meer; alles leek dan ontzettend scheef te staan en niets was meer evenwijdig of haaks.

Uiteindelijk bleek de camera met zijn achterkant ongeveer 1 centimeter van de betonnen achtermuur van de grootste studio van Nederland te moeten staan.


En dat alles voor één shot.








So what!

 

Point-of-view God

 

Ik snap niet hoe je die shots gemaakt hebt.

Dat is ook de bedoeling.

Ik wilde erg graag shots waarbij we recht omlaag door het open dak een rijdende auto inkijken. En ook wilde ik graag, al rijdend, dat de lantarenpalen tussen de camera en de auto door schoven. Met de auto

vooruitoverzichtachteruit