'De
zee die denkt' is een verrassende film over zichzelf.
Een film boordevol omkeringen en wendingen. Centraal staat Bart,
een scenarioschrijver die het script schrijft van deze film.
In de film speelt Bart zelf de scenarioschrijver die het script
schrijft van 'de zee die denkt'.
Hij typt wat hij doet en hij doet wat hij typt.
In zijn
film vindt hij het antwoord op de prangende vraag: hoe worden
we gelukkig? Hij toont via wonderbaarlijke voorbeelden aan dat
onze wereld enkel en alleen in ons bewustzijn bestaat. Wat is
echt en wat is illusie? Geloven we in onze droomwereld terwijl
we dromen? Geloven we in de filmwerkelijkheid terwijl we die
zien? En waarom? Zijn combinatie van beeld en tekst werkt hypnotiserend
op de kijker. Het levert een spannend, ontregelend en humoristisch
avontuur op.
Dan blijkt
dat de film helemaal niet over deze getergde scenarioschrijver
gaat. In een spel vol optische illusies en steeds veranderende
gezichtspunten ontdekt de verbaasde kijker gaandeweg dat hij
naar zichzelf zit te kijken: hoe neem ik waar? Wat neem ik voor
waar aan? Wat denk ik te zien? Wat denk ik te zijn? De kijker
blijkt opmerkelijke overeenkomsten te vertonen met de
zee die denkt dat zij een boom is.
